ik materialiseer mijn gedachten in deze verzameling tekens, wetende dat diegenen die deze tekens snappen mijn boodschappen / inhoud in ieder geval kunnen lezen en misschien wel begrijpen.
ik materialiseer mijn gedachten in deze verzameling tekens, wetende dat diegenen die deze tekens snappen mijn boodschappen / inhoud in ieder geval kunnen lezen en misschien wel begrijpen.
ik materialiseer mijn gedachten in deze verzameling tekens, wetende dat diegenen die deze tekens snappen mijn boodschappen / inhoud in ieder geval kunnen lezen en misschien wel begrijpen.
worden (de aandacht vragen) en maakt dat de net hierboven uitgeschreven handeling vrijwel onmogelijk
dreigt te worden, de gedachten doorkruisen alshetware de 'handelingstroom van de blauwe alinea',
breken deze af of gooien deze op z'n minst door de war.
Twee begrippen, verbonden zijn aan het
fenomeen tijd:
- spatiale tijd, deze benadrukt of zegt eigenlijk nog het meeste over
ruimte ( tussen ), afstand ( tussen )
- temporele tijd, de gelijktijdigheid, op
hetzelfde moment, op dezelfde of andere locatie
De installatie LINEALPERIOD
contemporary synchronization
raakt deze materie.
zo onwrikbaar als de materie zelf.
Misschien zegt deze onwrikbaarheid meer over mijn specifieke relatie met materie en is het wat mijzelf
betreft meer een psychologische barrière. Het zal blijken ...
Neem nu de materie zelf, deze lijkt zo traag ! Het schilderen bijvoorbeeld - voordat de olieverf droog is,
lijkt de interesse voor het beeld vervlogen. De spanning van het ontstaan vervliegt met het drogen van
de verf. ( Misschien moet ik toch maar gaan schilderen ... al was het maar voor deze beproeving )
Is niet het proces, de voortdurende verhouding tot de materie, belangrijker dan het eindproduct?
Hoe breng je dat in beeld, iedere letterlijke 'vaststelling / vastlegging' is bij voorbaat in tegenspraak met
de intentie tot het creëren, het laten ontstaan.
Een antwoord hierop vond ik met het Plooibaar Product - Formowalny Produkt - Pliable Product.
om zaken te laten bezinken, om afstand te nemen. En ...
Is deze afstand dan spatiaal of temporeel te noemen ?
Door middel van nieuwere technieken als foto, film, video en computer lijkt die gelijktijdigheid
gemakkelijker aan te geven; kan deze duidelijker of misschien beter gezegd, overtuigender
gesuggereerd worden. Wij accepteren deze suggesties gewoon en groeien mee in de kijk op de wereld
om ons heen en in onszelf door middel van de door onszelf ontwikkelde middelen en gereedschappen
(media en tools).
dankzij of ondanks de media zijn wij er ons meer bewust van dat er zoiets op 6000 km afstand afspeelt.
Zonder die betreffende media werd ons bewustzijn van tijd, plaats en gebeurtenis minder geprikkeld.
Het bewust omgaan met tijd, een tijdspad ( overigens weer een 'ruimtelijke' term ) levert planning op,
een belangrijke factor naar mijn mening. We delen onze handelingen in, in de tijd, volgens een tijdspad,
waarbij we al een heel eind de toekomst in proberen te kijken en die handelingen proberen vast te
leggen. Die oorlog is er een voorbeeld van.
Maar let op de bijkomstigheid dat het werkelijke NU juist een heleboel onbekende factoren in zich heeft,
terwijl de planning zo duidelijk leek. Hierin lijkt bijna een omkering plaats te vinden.
Het NU is een verrassing, terwijl we het verleden weten en de toekomst hadden gepland.
Modified: