| aan(in)leiding | argument | plaats | portfolio | punt | P&V&C |structuur | tijd | verbindingen |
1
{TijdSTIP (moment, een zekere afgebakende tijd) 30 december 2022, 16:16u: weer een stukje geschreven...} Ik ben meer een vormgever dan een schrijver; weet van allerlei technieken af en vind het schrijven online en fysiek een uitdaging, maar zou dit met elkaar willen combineren, verbinden... (Meteen borrelt de vraag op: Hoe dan ? ...een nieuwe uitdaging !) Tot nog toe gaat het schrijven op deze digitale manier op pagina's die ik aan mijn website hang het makkelijkst; het brengt al snel de flow van gedachtes op gang die ik makkelijk optyp, een soort van hardop denken. De achter elkaar geplaatste (ingetoetste, geschreven, getekende...) letters vormen samen woorden en zinnen; het weefsel van vormpjes groeit aan, ...met een betekenis, in de wetenschap dat deze codering ook door anderen begrepen kan worden. Een gedachtengang zoals hierboven is stromend, het is een beweging waarin in wezen geen stilstand bestaat, hoogstens stilte (NU).
2
Goed het schrijven zelf dus, de actie / het handelen; ik ervaar dat als een gevolg van 'denken' (de uiting van een stukje gestructureerde hersenactiviteit). Er worden 'pulsen' naar de spieren gestuurd om de juiste toetsen in te drukken, om de geformuleerde woorden in mijn hoofd om te zetten. Enwel zodanig passend in de omgeving waar ik gedurende een lange tijd gevormd ben geweest; betekenissen heb leren kennen, heb leren praten, lezen en schrijven en alles wat daar verder uit voort vloeide. Zodat ik nu de juiste tekens achter elkaar kan zetten; tekens die dus luisteren naar aansturende onafgebroken gedachtes. Waarbij het binnenste buiten keren van de zo juist hierboven neergeschreven handelingen en de verdere neerslag ervan een fascinerende bezigheid blijkt te zijn. En die, als ik in de juiste flow zit (in die specifieke bewustzijnstoestand) veel ideeën oproepen, aantikken en vlot trekken. Een stroom van gedachtes rondom een onderwerp optypen, soms met de hand noteren, overtypen, kneden, herlezen, kijken, schaven en luisteren of het omgezette resoneert en die op haar beurt weer verdere gedachten en her-inneringen losweken en beeld- of tekstassociaties oproepen.
3
Hoe zou t zijn als de letters, de tekens zich zomaar willekeurig ergens op het scherm zouden nestelen of als ze zomaar ergens op het scherm verschijnen ... ? Hebben ze dan nog betekenis ? Of worden het vormen in de ruimte, punten op een vlak, elementen in een veld ? En... zou er dan toch sprake zijn van een verhaallijn dan is deze grillig te noemen. De aandrang blijft onverminderd en krijgt steeds meer de gedaante van een uitdaging. Het doet er eigenlijk niet toe, welke entiteit aan het werk is; eerst maar eens dit ontstaansproces, deze wording doorlopen, achteraf valt hier vast van alles over te zeggen, mocht hiertoe behoefte bestaan bij wie dan ook. Gebruik van alle media die onze zintuigen kunnen bestoken, vergl. film - maar hier is dan van het schrijven uitgegaan, hoewel je dan ook weer aan een vertelstem in een film kan denken waarbij beeld en tekst het verhaal vormgeven. Voorbeelden maar ook belevingen / ervaringen / vondsten - lijnen en fragmentatie
4
Ideeën kunnen niet anders dan in enige lineariteit gekanaliseerd uitgedrukt worden want alles tegelijkertijd noteren/tekenen/optypen gaat nu eenmaal niet. Het beeld van Shiva met haar vele armen doemt op; een stukje universaliteit waar ik/wij in onze fysieke vorm nauwelijks of niet aan kunnen tippen. Opborrelend uit de bron is het speelveld van ideeën multidimensionaal en lopen de lijnen al snel kris kras in alle richtingen door en over elkaar heen; ze bewegen weg en lijken dan even weer tot het verleden te horen, soms geven ze richting de toekomst in wanneer ze er steeds weer blijken (blijven) te zijn en eigenlijk vragen om in materie omgezet te worden. Tijd speelt hierin een rol, want het materialiseren vraagt een tijdspanne, de tijdsduur van het maken. Ik noteer de ideeën hier en daar in ieder geval voor zover ik ze heb kunnen grijpen want even een gedachte eroverheen of er na en dan is ie alweer gevlogen. Maar eenmaal genoteerd kan ik verder op het lijnen pad er allicht meer mee, drijft er één of andere vorm boven of lost ie gewoon op. En soms doorkruist het opborrelende het reeds getypte en wordt de boel weer eens flink door elkaar geschud.
5
(ook bij vorm ???) Vanaf dit punt in de ontwikkeling is het geheel niet te overzien, vanuit een perspectief verderop zou je allicht meer vooruit kunnen kijken. Punten verhouden zich tot elkaar in dit netwerk (PROBEERBOEK pag. 49, 50 en 51) en gedurende het hele proces kunnen er (weer) verbindingen ontstaan. En misschien moeten al de fragmenten (tekst & beeld) op den duur wel weer los geknipt worden van elkaar of zelfs nog meer gefragmenteerd, zodat deze onderdelen weer een andere positie ten opzichte van elkaar in kunnen nemen. Zo kan de lezer uiteindelijk het pad van lezen zelf bepalen. Een aangenaam voordeel van een interactief experiment...
| aanleiding | argument | plaats | portfolio | punt | P&V&C |structuur | tijd | verbindingen |
Created: 03/17/2003 Modified: