Het achter elkaar schrijven/tekenen/intoetsen van letters (op papier
of vanaf het toetsenbord) vormen
samen woorden, zinnen, kortom dit geschrevene, van perspectief veranderd,
het gelezene (een
gespiegeld perspectief).
Een gedachtengang als hierboven is als het
stromende. Is het samengesteld uit fragmenten dan zal
onderscheid blijken tussen de onderdelen, aldanniet afgebakend op meer
of mindere wijze.
Fragmenten kunnen aan elkaar geregen worden en fragmenten kunnen elkaar
overlappen.
Het schrijven als groeiproces, zo ontstaanseigen getrouw weergegeven is
tegelijkertijd een
tentoonspreiding van een kijk op de wereld / het leven, een perspectief.
html, Internet, informatie en communicatie.
De vorm zal geen reguliere verhaallijn bevatten zoals te vinden in het traditionele boek maar een
samenstelling die, als je je deze probeert voor te stellen meer uitziet als een wolk, een drie-
dimensionale wel te verstaan, waarin diverse punten oplichten die aandacht vragen (letterlijk: vragen
om meer gedachten eromheen, vragen om extra denkenergie). Html (HyperText Markup Language) leent zich hier uitstekend voor.
ik vooruit kijken. Wel is er al een idee van hoe de punten zich algemeen tot elkaar verhouden in dit
netwerk. En misschien moeten al de fragmenten tekst op den duur wel los geknipt worden van elkaar
of zelfs nog meer gefragmenteerd, zodat al de fragmenten ten opzichte van elkaar telkens een andere
positie in kunnen nemen en uiteindelijk de lezer het pad van lezen bepaald. We zullen zien.
Een aangenaam voordeel van een experiment ...
Modified: